Arabuluculuğun Geleceği Sempozyumu kapsamında sunulan bildirilerin tam metinlerinden oluşan bu eser, arabuluculuk kurumunun Türkiye’deki mevcut yapısını, uygulamada karşılaşılan sorunları ve geleceğe yönelik dönüşüm alanlarını çok boyutlu bir bakış açısıyla ele almaktadır. Tarihsel olarak köklü bir geçmişe sahip olan arabuluculuk kurumu, modern Türk hukuk sistemine 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu (HUAK) ile dâhil olmuş; dava şartı arabuluculuk uygulamasının kabulüyle birlikte kurumun bilinirliği ve kullanım alanı önemli ölçüde artmıştır. Bununla birlikte, büyük ölçüde ihtiyari arabuluculuk anlayışı temelinde hazırlanan HUAK, aradan geçen sürede yaşanan uygulama deneyimleri ve gelişen ihtiyaçlar karşısında teori ve uygulama bakımından yeniden değerlendirilmesi gereken bir noktaya ulaşmıştır.
Bu süreçte uluslararası alanda da arabuluculuğun kurumsal niteliğini güçlendiren önemli gelişmeler yaşanmış; özellikle arabuluculuk anlaşma belgelerinin sınır ötesi icrasını mümkün kılmayı amaçlayan Singapur Sözleşmesi kabul edilmiştir. Türkiye’nin de taraf olduğu bu Sözleşme, arabuluculuğun yalnızca ulusal değil, uluslararası boyutuyla da yeniden ele alınmasını gerekli kılmıştır. Bu çerçevede hazırlanan Bildiri Tam Metin Kitabı; mevzuat, uygulama, eğitim, mesleki standartlar, dijitalleşme ve uluslararası gelişmeler ışığında arabuluculuk kurumunun geleceğine ilişkin kapsamlı değerlendirmeleri bir araya getirmektedir.
Farklı üniversitelerden akademisyenler, uygulayıcılar ve uzmanların katkılarıyla hazırlanan bu yayın, arabuluculuğun teorik temelleri ile uygulamadaki görünümünü birlikte ele alarak alana kalıcı bir bilimsel katkı sunmayı amaçlamaktadır. Eser, arabuluculuk alanında çalışan akademisyenler, hukukçular, arabulucular ve politika yapıcılar için önemli bir başvuru kaynağı niteliğindedir.
Yayın bilgisi için: https://openaccess.ihu.edu.tr/entities/publication/77ddc961-c22b-424d-ad80-0e4b0afaa403
